آشنايي با تاريخچه ووشو
ووشو يك هنر رزمي است كه ريشه در چين دارد و با سابقه‌اي طولاني و پرافتخار، پرمحتوا و غني از فرم‌ها و اشكال مختلف در سراسر جهان شناخته شده است. در طول‌مدت طولاني توسعه ووشو در كشورهاي مختلف به عنوان يك هنر رزمي، ووشو را گاهي گوشو (GUOSHO) و در بعضي مناطق حتي گونگ‌فو (GONGFU) هم ناميده‌اند. مي‌توان گفت خاستگاه ووشو به فعاليت‌ها و تلاش‌هاي اوليه نياكان مردم چين برمي‌گردد، افرادي كه مجبور بودند براي بقا و زنده‌ماندن سخت تقلا كنند و بجنگند و براي اين هدف مي‌بايست فنون اوليه دفاع از خود را فرا مي‌گرفتند. بعدها، ارتش كشور چين نيز براي تعليم سربازان خود به اين رشته رزمي روي آورد و در همان حال با بسط و گسترش سريع ووشو در سراسر چين، مردم عادي نيز براي تمرين‌‌هاي ورزشي روزانه، دفاع شخصي و همچنين برخورداري از يك زندگي شاد و سرزنده به ووشو پرداختند. ووشو در طول فرايند توسعه و بهبود استيل‌ها و مهارت‌ها در آن در مكان‌هاي مختلف، به تدريج از ويژگي‌ها و خصوصايت مربوط به مبارزات ارتش و نظام جدا گرديد و هم‌اكنون با فنون‌حمله و دفاع كه جز اصول اوليه اين هنر رزمي محسوب مي‌شوند و ريشه در پس‌زمينه فرهنگي مردم چين دارند؛ از نظم و انضباط فنون سانشو و تالو بهره‌مند مي‌باشد. اين هنر رزمي با داشتن ريشه در يك تنوع وسيع و غيرقابل انكار از فرهنگ مردم چين و هنرهاي رزمي شرقي، قدمتي چند‌هزار ساله داشته و به سال 3000 قبل از ميلاد مسيح برمي‌گردد. به عنوان يك ورزش، ووشو از دو سبك ثابت تشكيل شده است. تالو يا همان حركات نمايشي و سانشو يا مبارزه.
اين ورزش رزمي داراي يك مجموعه خصوصيات و ارزش‌هاي كامل سلامتي و رقابتي است كه در طول قرن گذشته، توانسته به سرعت به همه جهان نفوذ كرده، به طوري كه هم‌اكنون در سراسر دنيا هستند افراد بسياري كه با فرهنگ‌ها و علايق مختلف، به ووشو علاقه‌مند شده و به اين رشته ورزشي مي‌پردازند. سبك‌هاي تالو و سانشو، هر دو داراي استيل‌هاي مختلف از فنون و حركات گوناگون مي‌باشند كه شامل مبارزه با دست خالي، مبارزه با شمشير و قداره به عنوان ابزارهاي كوتاه جنگي و مبارزه با نيزه و چماق به عنوان ابزارهاي بلند نبرد در ميدان جنگ‌هاي تن به تن مي‌شوند. تمامي اين مبارزات، از ووشو سكويي تماشايي و شگفت‌انگيز براي پرتاپ تماشاچي به يك دنياي زيبا و مملو از حركات رزمي و آكروباتيك و هنرهاي ژيمناستيك جهت حمله و دفاع در دنياي واقعي ساخته است.
شايد به جرات بتوان گفت كه هيچ‌كس را نمي‌توان يافت كه از ديدن حركات موزون و زيباي رزمي ووشوكاران چيني لذت نبرد و در حال حاضر نيز تعداد بسياري از نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به رشته‌هاي رزمي به آموزش و تمرين سبك‌هاي مختلف ووشو مشغول هستند. IWUF در سوم اكتبر سال 1990 در شهر پكن پايتخت كشور چين، پايه‌ريزي گرديد. در بيست‌وهشتمين كنگره مجمع عمومي فدراسيون‌هاي ورزش‌هاي بين‌الملي كه در 22 اكتبر سال 1994 در شهر موناكوي فرانسه برگزار گرديد فدراسيون ووشو يا IWUF به عنوان يكي از اعضاي رسمي (GAISF) پذيرفته شد. تصويب پذيرش IWUF، در صد و نهمين جلسه IOC كه در بيستم ژوئن سال 1999 در كره‌جنوبي برگزار گرديد، صورت پذيرفت. در دهم دسامبر سال 2001، فدراسيون بين‌المللي ووشو، با آژانس جهاني دوپينگ توافق‌نامه‌اي امضا كرد و در حال حاضر هم داراي 119 عضو فعال در سراسر جهان مي‌باشد. در فدراسيون ووشو، كميسيون‌هاي متعددي همچون كميسيون‌هاي اجرايي، فني، ووشوي سنتي، پزشكي، بازاريابي و توسعه ووشو وجود دارد.
روساي فدراسيون جهاني ووشو از ابتدا تاكنون به شرح ذيل هستند. لي‌منگوا، ووشائوزو، لي ژي‌ژيان و يوزايكينگ كه در حال حاضر نيز به فعاليت مشغول است. از سال 1991 تا كنون فدراسيون ووشو، 9دوره رقابت‌هاي قهرماني را برگزار كرده كه هر دو سال يك‌بار انجام مي‌شوند.براي رسيدن اين رشته رزمي به بالاترين پتانسيل موجود، همچون ساير ورزش‌ها، نياز به دستيابي به متعالي‌ترين و بهترين ايده‌آل‌هاي موجود در رقابت‌هاي المپيك است. كسب رضايت و اطاعت از دستورها و رهنمود‌هاي IOC ضمن مقيد شدن به اصول و قوانين كنترل دوپينگ و امضاي موافقت‌نامه خدمات آزمايش و تست دوپينگ با آژانس جهاني ضددوپينگ، يكي از اولين قدم‌ها براي رسيدن به اين اهداف مي‌باشد. كنترل پديده دوپينگ توسط فدراسيون ووشو، ميتواند در سالم‌تر برگزار كردن رقابت‌هاي قهرماني نقش عمده‌اي داشته باشد. ووشوي سنتي كه ريشه و پايه ووشوي فعلي مي‌باشد، بر طبق استيل اوليه ووشوي سنتي و همچنين قانون خاص گسترش و پيشرفت خود؛ در جهان بسط يافته است. با وجود خيل عظيم كساني كه به اين رشته رزمي علاقه نشان مي‌دهند، توسعه فراگير اين هنر، در سراسر جهان چندان دور از ذهن نخواهد بود. ارزش ووشو به عنوان عاملي براي كسب سلامتي افراد، حفظ و نگهداري ارزش‌هاي فرهنگي، راهي براي دفاع شخصي و شيوه‌اي براي يادگيري فرهنگ‌هاي جديد، اكنون براي افراد بسياري روشن‌و شناخته شده است. ورزشي با غناي فرهنگي و مناسب براي تفريح و سرگرمي، به عنوان مثال، رشته تالو مجموعه‌اي از حركات موزون با استيل و سبكي منظم و پيوسته است كه از قوانين خاصي تبعيت مي‌كند، در عين حال كه معني دفاع و حمله را نيز به ذهن انسان متبادر مي‌نمايد. سانشو نيز شامل حركات دفاع و حمله بين دو نفر مي‌باشد كه انواع ديگري از حركات مبارزه همچون توشيشو؛ دوان‌بينگ و چانگ بينگ را نيز شامل مي‌شود.
منبع: سايت فدراسيون ووشو غرب آسيا
منشاء پیدایش هوپ گار(کونگ فو شائولین – سیلوم پای)
هوپ گار ووشو درخانقاه ومعابد سرزمین تبت ریشه دارد.راهبان بودایی دانه های این هنر باستانی را از تبت تا جنوبی ترین قسمت چین پخش کرند.این افراد مذهبی به وسیله تمرین ژرف اندیشی و تعمیق،درک جسمی وذهنی را توسعه دادند.بدینوسیله می توان فهمید که هوپ گار مفهوم عمیقی دارد. زمانی که یکی از روحانیون تبتی در حال تفکر در کنار رودخانه نشسته بود. یک درنا و میمون را در حال نبرد مشاهده کرد.میمون سریعا به درنا حمله کرد.در حالی که درنا از قدرت تولید باد توسط بالهای خود به صورت چرخشی استفاده می کرد.تا بتواند رقیب خود را شکست دهد.درنا با جدیت از حد مجاز بیرون و داخل می رفت و از میان دستان باز میمون جا خالی می داد.درنا با سرعت و دقت زیادی از منقار و بال های خود برای دفع حملات میمون استفاده می کرد.میمون به وسیله منقار درنا زخمی شد وبه جنگل فرار کرد. راهب با الهامی که از آموزش و قدرت درنا و میمون گرفت .هنر رزمی کوبنده و قاطعی را بنا نهاد که غرش شیر نام گرفت.
در طول فرمانروایی سلسله مینگ، چینی های تبتی را سرکوب کردند .با این سرکوب آنها به عنوان کارگران ارزان قیمت در نظر گرفته می شدند و جزو شهروندان درجه سوم محسوب می شدند.آنها از حقوق شهروندان عالی مقام برخوردار نبودند.در سال ١٩٦٦سلسله مینگ نابود شد. وسلسله چینگ بر سر کار آمد. برای ٢٧٦سال افراد یاغی کشور را در نوردیدند.
معبد شائولین محلی برای آموزش شورشیان مینگ بود. دو معبد اصلی وجود داشت .معبد شمالی و مرکزی که در استان هنیان قرار دارد ومعبد جنوبی که در استان فوجیان جای دارد .انشعابات این معبدها در مناطق دور دست قرار داشتند.در فضای سیاسی امپراطور چینگ حکومت خودش را با وجود تبتی ها زنده نگه داشت راهبان تبتی به خاطر سبک جنگی خشن معروف بودند .بخاطر ترس از گمراهی و ضلالت تحت قوانین مینگ، پادشاه تبت به امپراطوری چین پیشنهاد یادگیری فنون جنگی خود را داد .راهبان به عنوان معلم پا به قلمرو چینگ گذاشتند نه به عنوان جنگجو، واز شرکت در جنگها خود را دفع کرده بودند.آنها به گردان امپراطور آموزش می دادند و به امپراطور کمک می کردند.
در دهه ١٨٦٠یک راهب تبتی به نام سینگ لانگ در منطقه کانتون در جنوب چین در حال سفر بود .یک روز وقتی در ساحل دریا درحال پیاده روی بود مرد جوانی را در حال تمرین کونگ فو دید.او به آرامی به کارهای مرد جوان نگاه می کرد .سینگ لانگ برای هفته ها هر روز برای تماشا به آنجا می رفت .او ساعتها به آرامی به تماشای تمرین مرد جوان می نشست.چون او به راهنمایی وهدایت مرد جوان نیاز داشت جلو رفت و خودش را معرفی کرد . راهب با او معامله ای کرد.برای یادگیری درس های کونگ فو جهت حضور در سرویس امنیتی، مرد جوان از این پیشنهاد دلخور شد. با غرور از راهب پرسید که چه چیزی در مورد کونگ فو می داند .سینگ لانگ ازمرد جوان خواست تا با او مبارزه کند . او حمله می کرد و به راحتی شکست می خورد . چندین بار به راهب حمله کرد و فقط به عقب برگشت می خورد ،سینگ لانگ ازبوکسها جا خالی می داد و به متانت پیک درنا ضربه می زد و سپس به قدرت یک میمون حریف را سرکوب می کرد.
سینگ لانگ تعادل خود را با حرکت پیوسته به جلو حفظ می کرد. مرد جوان که وانگ یین لوم نام داشت . دانش آموز گروه سینگ لانگ شد.وانگ یین لوم یک شمشیرباز و کونگ فو کار حرفه ای شد .او بادی گارد شد .و خانواده های ثروتمند و بزرگ را در چین جنوبی اسکورت می کرد. در آن زمان گروه های راهزن در حومه شهرها حکومت می کردند .او به خاطر سرعت سریع و قدرت دستهایش معروف شد .خیلی ها پول زیادی برای بدست آوردن روش مبارزه او پرداخت می کردند، و او به عنوان استاد هوپ گار شناخته شد.
وانگ یین لوم به خاطر سعی در متقاعد کردن استادان چینی برای پیوستن و شرکت در نام آوران کونگ فو معروف شد .او ساختمان بزرگی با فضای باز در کانتون داشت که ازآن برای نمایش هنرها و مهارت های خود در حضور دانش آموزان استفاده می کرد .او تصمیم به افتتاح یک مدرسه کونگ فو داشت و در نتیجه به مقداری پول نیاز داشت .این مدرسه می توانست عرصه جدیدی باشد تا او از طریق شرط بندی روی جنگ ها پول زیادی به چنگ بیاورد .در طول یک هفته او همه حریفان خود را شکست داد .او ابتدا به جلو حرکت می کرد و تعادل حریف را به هم می زد ، سپس دفاع او را با ضربه شدید خراب می کرد.استاد وانگ حدود ١٥٠حریف را شکست داد و به عنوان قهرمان کونگ فو چین شناخته شد. وگروهی متشکل از ١٠استاد ازبهترین استادان کونگ فو ازجنوب چین تشکیل داد . آنها به ١٠ببر کانتون معروف شدند . استاد وانگ با شماره ببرها شناخته شد . وانگ یین لوم دو شاگرد ارشد داشت .وانگ لام هوا و چویت چنگ وانگ لام هوا استاد بزرگ (وانگ) را در اداره آموزشگاه کمک می کرد.
آموزشگاه جای عمومی بود و هم محلی برای زندگی وانگ لام هوا و استاد بود .چویت ازیک خانواده ثروتمند و اشرافی بود و علاقه ای به آموزش در آموزشگاه نداشت .او بعد ها به عنوان بادی گارد دکتر سان یات سین شهرت یافت .دکتر یات سین رهبر ملی چین و مسئول انقراض آخزین امپراطوری چین بود .
بعدها استاد بزرگ وانگ تقریبا کور شد و توان آموزش نداشت .وانگ لام هوا کلاس ها را اداره و استاد را همراهی می کرد .او به عنوان یکی از بزرگترین استادان کونگ فو به خوبی شناخته شده است .وانگ لام هوا زمان خیلی کمی برای صرف کردن در خدمت استاد بزرگش که در خارج ازشهر زندگی می کرد، داشت .در این زمان بود که جوانی به نام مینگ شاگرد آن آموزشگاه شد.
خانواده مینگ فقیر بودند بنا بر این در چهار سالگی او را به اپرای محلی دادند .او در جاده ها بزرگ شد و آکروبات و کونگ فو و سایر فعالیت ها را فرا گرفت.در همان سن های اولیه او هوش سرشار خود را به کونگ فو نشان داده بود او فوق العاده سریع، چابک و منعطف بود .حرکاتش بسیار زیبا و بدون نقص و با قدرت فراوان همراه بود .
در سال ١٩٢٠در سن ٢٠سالگی او وارد مدرسه کونگ فوی وانگ یین لوم شد.او صبح ها به مدرسه می رفت و غروب به نمایش می گذاشت .سال های سخت و دردناک اپرا او را برای چیزی که دنبال می کرد اماده کرده بود .وانگ هوا به اندازه ای به شاگردان آموزش می داد که آنها قدرت پرداخت هزینه را داشتند .مینگ چون پول زیادی نداشت حرکات خیلی کمی را یاد می گرفت و به این خاطر مرتب در حال تمرین بود در حالی که بقیه افراد پیشرفت می کردند او هیچ وقت شکایت نکرد .و هر آنچه که به او یاد می دادند به طور تمام و کمال فرا می گرفت. هوا او را به تمیز کردن مدرسه وا می داشت در حالی که بقیه تمرین می کردند و آموزش می دیدند .هوا مینگ را با غذا و دارو نزد استاد بزرگ وانگ می فرستاد .استاد وانگ در ابتدا به او توجه نمی کرد اما او صبوری کرد واستاد به ملاقات هایش با مینگ توجه بیشتری نشان می داد برای یک ساعت با هم صحبت می کردند بعد از مدت کوتاهی آنها یک رابطه متناسب را شروع کردند .
یک روزاستاد بزرگ از مینگ خواست تا آنچه را که فرا گرفته بود به او نشان دهد .مینگ از او پرسید چگونه او می تواند کونگ فو او را ببیند .او پاسخ داد که می تواند صدای حرکاتش را بشنود و قدرت آنها را احساس کند بعد از چند دقیقه استاد مینگ را از حرکت باز داشت و به او گفت که تنها مقدار خیلی کمی از حرکات درنای سفید را فرا گرفته است . وانگ به او گقت که به رفتنش به مدرسه ادامه دهد و بعد از غروب به نزد او در خانه اش بیاید .مینگ صبح ها را در مدرسه می گذراند وبعد از ظهر را به نمایش حرکات در اپرا، بعد از آن او با استاد بزرگ تا ساعت سه صبح تمرین می کردند .این کونگ فو چیزی نبود که او در مدرسه فرا گرفته بود.
او از استاد درباره نام این سبک پرسید تا بتواند سبک خود را به اسم معرفی کند استاد از مینگ خواست که نام آن را هوپ گار بنامد که معنی خانواده مبارز را می داد.مینگ برای هشت سال نزد استاد آموزش دید .تسلط او در کونگ فو او را به عنوان ستاره مهم معروف کرد .اوجمعیت را با کارهای عجیب و شیرین کاری کونگ فو و آکروباتیک خیره و مبهوت می کرد .سرعت و دقتش بدون رقیب بود او استاد هوپ گار شد و به عنوان مینگ قهرمان در طول سبک نبردهایش شناخته شد و میراث گرانبهای اساتید خود را به نسل فردا انتقال داد.
دفتر مرکزی هوپ گار ووشو ایران
کمیته امور بین الملل
شاخه سبک های چینی(هوپ گار-سیلوم پای)
هوپ گار سبک مبارزه ای کونگ فو چینی (چوان فا) روشی از بوکس اصیل معبد شائولین جنوبی (سیلوم) به طور کلی به مجموع هنرهای رزمی جنوبی چین با بوکس جنوبی شائولین سیلوم گفته می شود و سبک هوپ گار به عنوان یکی از کاملترین سبک های بوکس جنوبی شائولین در سطح جهان مطرح میباشد که همچون سایر سبکهای جنوبی تکیه بر روی تکنیکهای قدرتی و انفجاری می کند ، فنون سبک هوپ گار شامل ٧٥٪ فنون سخت و ٢٥٪ فنون نرم جهت شارژ فیزیکی بدن می باشد. اصول فیزیکی چوان فا هوپ گار بر اساس پنج فاکتور (استقامت ، قدرت ، سرعت ، انعطاف ، ظرافت) پایه گذاری شده است. این سبک درارای ٢٤فرم کامل و ٨فرم سلاح و ٢فرم آدمک چوبی (موک جونگ) میباشد که در نوع خود از لحاظ زیبایی و کاربردی منحصر به فرد میباشد. بسیاری از تکنیک های این سبک بر گرفته شده از برگرفته شده از 5 حیوان شائولین و ٨عنصر باکوا ، میباشد که باعث افزایش قدرت و استقامت . همچنین تسلط قوای ذهنی قوای ذهنی بوکسور (چوان فاکار) بر ساختار فیزیکی خود ایجاد تعادل درونی با جهان طبیعت میگردد (در این روش جهت انجام یک ضربه کامل می بایستی عضلات نقطه ضربه زننده سخت فشرده و بر عکس مفصل ها آزاد باشند که این باعث افزایش جرم عضو ضربه زننده و همچنین تخلیه کامل انرژی می گردد) تعداد زیادی از ضربات این سبک از قوانین پنگ کوان (ضربات ساطوری) پیروی می کند ، بطور کلی سبک هوپ گار را می توان به عنوان را می تو ان به عنوان مجموع مدرن بوکس جنوبی شائولین شمرد.
سلاح در هوپ گار
با توجه به اینکه سلاحهای کوتاه نسبت به سلاحهای بلند جهت مبارزه نزدیک در محیط های تنگ و فشرده دارای مانور و کارایی بیشتری هستند سبک هوپ گار مانند سایر سبکهای جنوبی و هنگ کنگی غیر از چوب بلند و سان چی کونگ تکیه بر سلاح های کوتاه دارد. از جمله این سلاح می توان سای ، فونگ سائو (تونفا) چام دائو ، آرنیس ، بادبزن ، ناچوگا هنگ کنگی و سان چی کونگ نام برد.
دست فولادین (تمرین با آدمک چوبی ، موک جونگ) شامل اجرای فرمولهای کاربردی و پیچیده و تدافعی جهت سخت نمودن دست و تیغه دفاعی بدن می باشد ، در روش هوپ گار دست ها حکم سپر و شمشیر و پاها حکم گرز را برای رزمی کار دارند.
آدمک هوپ گار دارای 5 بازو که به ترتیب زیر می باشند:
١) بازو مقابل صورت
٢) بازو پرده دیافراگم
٣) بازو پرده شکم
٤) بازو و قلب
٥)بازو و کبد
از این رو تمرینات دست فولادین یکی از مهمترین مراحل تمرینی در این سبک می باشد.
مبارزه در هوپ گار
روش مبارزه در سبک هوپ گار شامل چندین مرحله می باشد :
١) روش مبارزه استاندارد که ترکیبی از تکنیکهای تهاجمی و تدافعی از پیش تعیین شده و بصورت اجرای میباشد که باعث تسلط بیشتر (چوان کار) بر روی فرمولهای مبارزه خود و همچنین جلوگیری بیشتر از صدمات می شود.
٢) مبارزه با روش عمومی بر روی توشک و سکو (سانشو) با تجهیزات کامل احتمالی در زمان فراگیری مبارزه میباشد.
٣) مبارزه تخصصی سبک هوپ گار (ساندا کوئن) مبارزه آزاد در داخل رینگ بدون ضربه گیر که همراه با قوانین خاص می باشد.
٤) مبارزه سوپر فول (ساندا حرفه ای) شامل همان قوانین ساندا کوئن اضافه بر استفاده از ضربات زانو و ساعد میباشد که بیشتر در مسابقات حرفه ای با اختلاف وزن اجرا می گردد.
ووشو يك هنر رزمي است كه ريشه در چين دارد و با سابقه‌اي طولاني و پرافتخار، پرمحتوا و غني از فرم‌ها و اشكال مختلف در سراسر جهان شناخته شده است. در طول‌مدت طولاني توسعه ووشو در كشورهاي مختلف به عنوان يك هنر رزمي، ووشو را گاهي گوشو (GUOSHO) و در بعضي مناطق حتي گونگ‌فو (GONGFU) هم ناميده‌اند. مي‌توان گفت خاستگاه ووشو به فعاليت‌ها و تلاش‌هاي اوليه نياكان مردم چين برمي‌گردد، افرادي كه مجبور بودند براي بقا و زنده‌ماندن سخت تقلا كنند و بجنگند و براي اين هدف مي‌بايست فنون اوليه دفاع از خود را فرا مي‌گرفتند. بعدها، ارتش كشور چين نيز براي تعليم سربازان خود به اين رشته رزمي روي آورد و در همان حال با بسط و گسترش سريع ووشو در سراسر چين، مردم عادي نيز براي تمرين‌‌هاي ورزشي روزانه، دفاع شخصي و همچنين برخورداري از يك زندگي شاد و سرزنده به ووشو پرداختند. ووشو در طول فرايند توسعه و بهبود استيل‌ها و مهارت‌ها در آن در مكان‌هاي مختلف، به تدريج از ويژگي‌ها و خصوصايت مربوط به مبارزات ارتش و نظام جدا گرديد و هم‌اكنون با فنون‌حمله و دفاع كه جز اصول اوليه اين هنر رزمي محسوب مي‌شوند و ريشه در پس‌زمينه فرهنگي مردم چين دارند؛ از نظم و انضباط فنون سانشو و تالو بهره‌مند مي‌باشد. اين هنر رزمي با داشتن ريشه در يك تنوع وسيع و غيرقابل انكار از فرهنگ مردم چين و هنرهاي رزمي شرقي، قدمتي چند‌هزار ساله داشته و به سال 3000 قبل از ميلاد مسيح برمي‌گردد. به عنوان يك ورزش، ووشو از دو سبك ثابت تشكيل شده است. تالو يا همان حركات نمايشي و سانشو يا مبارزه.
اين ورزش رزمي داراي يك مجموعه خصوصيات و ارزش‌هاي كامل سلامتي و رقابتي است كه در طول قرن گذشته، توانسته به سرعت به همه جهان نفوذ كرده، به طوري كه هم‌اكنون در سراسر دنيا هستند افراد بسياري كه با فرهنگ‌ها و علايق مختلف، به ووشو علاقه‌مند شده و به اين رشته ورزشي مي‌پردازند. سبك‌هاي تالو و سانشو، هر دو داراي استيل‌هاي مختلف از فنون و حركات گوناگون مي‌باشند كه شامل مبارزه با دست خالي، مبارزه با شمشير و قداره به عنوان ابزارهاي كوتاه جنگي و مبارزه با نيزه و چماق به عنوان ابزارهاي بلند نبرد در ميدان جنگ‌هاي تن به تن مي‌شوند. تمامي اين مبارزات، از ووشو سكويي تماشايي و شگفت‌انگيز براي پرتاپ تماشاچي به يك دنياي زيبا و مملو از حركات رزمي و آكروباتيك و هنرهاي ژيمناستيك جهت حمله و دفاع در دنياي واقعي ساخته است.
شايد به جرات بتوان گفت كه هيچ‌كس را نمي‌توان يافت كه از ديدن حركات موزون و زيباي رزمي ووشوكاران چيني لذت نبرد و در حال حاضر نيز تعداد بسياري از نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به رشته‌هاي رزمي به آموزش و تمرين سبك‌هاي مختلف ووشو مشغول هستند. IWUF در سوم اكتبر سال 1990 در شهر پكن پايتخت كشور چين، پايه‌ريزي گرديد. در بيست‌وهشتمين كنگره مجمع عمومي فدراسيون‌هاي ورزش‌هاي بين‌الملي كه در 22 اكتبر سال 1994 در شهر موناكوي فرانسه برگزار گرديد فدراسيون ووشو يا IWUF به عنوان يكي از اعضاي رسمي (GAISF) پذيرفته شد. تصويب پذيرش IWUF، در صد و نهمين جلسه IOC كه در بيستم ژوئن سال 1999 در كره‌جنوبي برگزار گرديد، صورت پذيرفت. در دهم دسامبر سال 2001، فدراسيون بين‌المللي ووشو، با آژانس جهاني دوپينگ توافق‌نامه‌اي امضا كرد و در حال حاضر هم داراي 119 عضو فعال در سراسر جهان مي‌باشد. در فدراسيون ووشو، كميسيون‌هاي متعددي همچون كميسيون‌هاي اجرايي، فني، ووشوي سنتي، پزشكي، بازاريابي و توسعه ووشو وجود دارد.
روساي فدراسيون جهاني ووشو از ابتدا تاكنون به شرح ذيل هستند. لي‌منگوا، ووشائوزو، لي ژي‌ژيان و يوزايكينگ كه در حال حاضر نيز به فعاليت مشغول است. از سال 1991 تا كنون فدراسيون ووشو، 9دوره رقابت‌هاي قهرماني را برگزار كرده كه هر دو سال يك‌بار انجام مي‌شوند.براي رسيدن اين رشته رزمي به بالاترين پتانسيل موجود، همچون ساير ورزش‌ها، نياز به دستيابي به متعالي‌ترين و بهترين ايده‌آل‌هاي موجود در رقابت‌هاي المپيك است. كسب رضايت و اطاعت از دستورها و رهنمود‌هاي IOC ضمن مقيد شدن به اصول و قوانين كنترل دوپينگ و امضاي موافقت‌نامه خدمات آزمايش و تست دوپينگ با آژانس جهاني ضددوپينگ، يكي از اولين قدم‌ها براي رسيدن به اين اهداف مي‌باشد. كنترل پديده دوپينگ توسط فدراسيون ووشو، ميتواند در سالم‌تر برگزار كردن رقابت‌هاي قهرماني نقش عمده‌اي داشته باشد. ووشوي سنتي كه ريشه و پايه ووشوي فعلي مي‌باشد، بر طبق استيل اوليه ووشوي سنتي و همچنين قانون خاص گسترش و پيشرفت خود؛ در جهان بسط يافته است. با وجود خيل عظيم كساني كه به اين رشته رزمي علاقه نشان مي‌دهند، توسعه فراگير اين هنر، در سراسر جهان چندان دور از ذهن نخواهد بود. ارزش ووشو به عنوان عاملي براي كسب سلامتي افراد، حفظ و نگهداري ارزش‌هاي فرهنگي، راهي براي دفاع شخصي و شيوه‌اي براي يادگيري فرهنگ‌هاي جديد، اكنون براي افراد بسياري روشن‌و شناخته شده است. ورزشي با غناي فرهنگي و مناسب براي تفريح و سرگرمي، به عنوان مثال، رشته تالو مجموعه‌اي از حركات موزون با استيل و سبكي منظم و پيوسته است كه از قوانين خاصي تبعيت مي‌كند، در عين حال كه معني دفاع و حمله را نيز به ذهن انسان متبادر مي‌نمايد. سانشو نيز شامل حركات دفاع و حمله بين دو نفر مي‌باشد كه انواع ديگري از حركات مبارزه همچون توشيشو؛ دوان‌بينگ و چانگ بينگ را نيز شامل مي‌شود.
منبع: سايت فدراسيون ووشو غرب آسيا
منشاء پیدایش هوپ گار(کونگ فو شائولین – سیلوم پای)
هوپ گار ووشو درخانقاه ومعابد سرزمین تبت ریشه دارد.راهبان بودایی دانه های این هنر باستانی را از تبت تا جنوبی ترین قسمت چین پخش کرند.این افراد مذهبی به وسیله تمرین ژرف اندیشی و تعمیق،درک جسمی وذهنی را توسعه دادند.بدینوسیله می توان فهمید که هوپ گار مفهوم عمیقی دارد. زمانی که یکی از روحانیون تبتی در حال تفکر در کنار رودخانه نشسته بود. یک درنا و میمون را در حال نبرد مشاهده کرد.میمون سریعا به درنا حمله کرد.در حالی که درنا از قدرت تولید باد توسط بالهای خود به صورت چرخشی استفاده می کرد.تا بتواند رقیب خود را شکست دهد.درنا با جدیت از حد مجاز بیرون و داخل می رفت و از میان دستان باز میمون جا خالی می داد.درنا با سرعت و دقت زیادی از منقار و بال های خود برای دفع حملات میمون استفاده می کرد.میمون به وسیله منقار درنا زخمی شد وبه جنگل فرار کرد. راهب با الهامی که از آموزش و قدرت درنا و میمون گرفت .هنر رزمی کوبنده و قاطعی را بنا نهاد که غرش شیر نام گرفت.
در طول فرمانروایی سلسله مینگ، چینی های تبتی را سرکوب کردند .با این سرکوب آنها به عنوان کارگران ارزان قیمت در نظر گرفته می شدند و جزو شهروندان درجه سوم محسوب می شدند.آنها از حقوق شهروندان عالی مقام برخوردار نبودند.در سال ١٩٦٦سلسله مینگ نابود شد. وسلسله چینگ بر سر کار آمد. برای ٢٧٦سال افراد یاغی کشور را در نوردیدند.
معبد شائولین محلی برای آموزش شورشیان مینگ بود. دو معبد اصلی وجود داشت .معبد شمالی و مرکزی که در استان هنیان قرار دارد ومعبد جنوبی که در استان فوجیان جای دارد .انشعابات این معبدها در مناطق دور دست قرار داشتند.در فضای سیاسی امپراطور چینگ حکومت خودش را با وجود تبتی ها زنده نگه داشت راهبان تبتی به خاطر سبک جنگی خشن معروف بودند .بخاطر ترس از گمراهی و ضلالت تحت قوانین مینگ، پادشاه تبت به امپراطوری چین پیشنهاد یادگیری فنون جنگی خود را داد .راهبان به عنوان معلم پا به قلمرو چینگ گذاشتند نه به عنوان جنگجو، واز شرکت در جنگها خود را دفع کرده بودند.آنها به گردان امپراطور آموزش می دادند و به امپراطور کمک می کردند.
در دهه ١٨٦٠یک راهب تبتی به نام سینگ لانگ در منطقه کانتون در جنوب چین در حال سفر بود .یک روز وقتی در ساحل دریا درحال پیاده روی بود مرد جوانی را در حال تمرین کونگ فو دید.او به آرامی به کارهای مرد جوان نگاه می کرد .سینگ لانگ برای هفته ها هر روز برای تماشا به آنجا می رفت .او ساعتها به آرامی به تماشای تمرین مرد جوان می نشست.چون او به راهنمایی وهدایت مرد جوان نیاز داشت جلو رفت و خودش را معرفی کرد . راهب با او معامله ای کرد.برای یادگیری درس های کونگ فو جهت حضور در سرویس امنیتی، مرد جوان از این پیشنهاد دلخور شد. با غرور از راهب پرسید که چه چیزی در مورد کونگ فو می داند .سینگ لانگ ازمرد جوان خواست تا با او مبارزه کند . او حمله می کرد و به راحتی شکست می خورد . چندین بار به راهب حمله کرد و فقط به عقب برگشت می خورد ،سینگ لانگ ازبوکسها جا خالی می داد و به متانت پیک درنا ضربه می زد و سپس به قدرت یک میمون حریف را سرکوب می کرد.
سینگ لانگ تعادل خود را با حرکت پیوسته به جلو حفظ می کرد. مرد جوان که وانگ یین لوم نام داشت . دانش آموز گروه سینگ لانگ شد.وانگ یین لوم یک شمشیرباز و کونگ فو کار حرفه ای شد .او بادی گارد شد .و خانواده های ثروتمند و بزرگ را در چین جنوبی اسکورت می کرد. در آن زمان گروه های راهزن در حومه شهرها حکومت می کردند .او به خاطر سرعت سریع و قدرت دستهایش معروف شد .خیلی ها پول زیادی برای بدست آوردن روش مبارزه او پرداخت می کردند، و او به عنوان استاد هوپ گار شناخته شد.
وانگ یین لوم به خاطر سعی در متقاعد کردن استادان چینی برای پیوستن و شرکت در نام آوران کونگ فو معروف شد .او ساختمان بزرگی با فضای باز در کانتون داشت که ازآن برای نمایش هنرها و مهارت های خود در حضور دانش آموزان استفاده می کرد .او تصمیم به افتتاح یک مدرسه کونگ فو داشت و در نتیجه به مقداری پول نیاز داشت .این مدرسه می توانست عرصه جدیدی باشد تا او از طریق شرط بندی روی جنگ ها پول زیادی به چنگ بیاورد .در طول یک هفته او همه حریفان خود را شکست داد .او ابتدا به جلو حرکت می کرد و تعادل حریف را به هم می زد ، سپس دفاع او را با ضربه شدید خراب می کرد.استاد وانگ حدود ١٥٠حریف را شکست داد و به عنوان قهرمان کونگ فو چین شناخته شد. وگروهی متشکل از ١٠استاد ازبهترین استادان کونگ فو ازجنوب چین تشکیل داد . آنها به ١٠ببر کانتون معروف شدند . استاد وانگ با شماره ببرها شناخته شد . وانگ یین لوم دو شاگرد ارشد داشت .وانگ لام هوا و چویت چنگ وانگ لام هوا استاد بزرگ (وانگ) را در اداره آموزشگاه کمک می کرد.
آموزشگاه جای عمومی بود و هم محلی برای زندگی وانگ لام هوا و استاد بود .چویت ازیک خانواده ثروتمند و اشرافی بود و علاقه ای به آموزش در آموزشگاه نداشت .او بعد ها به عنوان بادی گارد دکتر سان یات سین شهرت یافت .دکتر یات سین رهبر ملی چین و مسئول انقراض آخزین امپراطوری چین بود .
بعدها استاد بزرگ وانگ تقریبا کور شد و توان آموزش نداشت .وانگ لام هوا کلاس ها را اداره و استاد را همراهی می کرد .او به عنوان یکی از بزرگترین استادان کونگ فو به خوبی شناخته شده است .وانگ لام هوا زمان خیلی کمی برای صرف کردن در خدمت استاد بزرگش که در خارج ازشهر زندگی می کرد، داشت .در این زمان بود که جوانی به نام مینگ شاگرد آن آموزشگاه شد.
خانواده مینگ فقیر بودند بنا بر این در چهار سالگی او را به اپرای محلی دادند .او در جاده ها بزرگ شد و آکروبات و کونگ فو و سایر فعالیت ها را فرا گرفت.در همان سن های اولیه او هوش سرشار خود را به کونگ فو نشان داده بود او فوق العاده سریع، چابک و منعطف بود .حرکاتش بسیار زیبا و بدون نقص و با قدرت فراوان همراه بود .
در سال ١٩٢٠در سن ٢٠سالگی او وارد مدرسه کونگ فوی وانگ یین لوم شد.او صبح ها به مدرسه می رفت و غروب به نمایش می گذاشت .سال های سخت و دردناک اپرا او را برای چیزی که دنبال می کرد اماده کرده بود .وانگ هوا به اندازه ای به شاگردان آموزش می داد که آنها قدرت پرداخت هزینه را داشتند .مینگ چون پول زیادی نداشت حرکات خیلی کمی را یاد می گرفت و به این خاطر مرتب در حال تمرین بود در حالی که بقیه افراد پیشرفت می کردند او هیچ وقت شکایت نکرد .و هر آنچه که به او یاد می دادند به طور تمام و کمال فرا می گرفت. هوا او را به تمیز کردن مدرسه وا می داشت در حالی که بقیه تمرین می کردند و آموزش می دیدند .هوا مینگ را با غذا و دارو نزد استاد بزرگ وانگ می فرستاد .استاد وانگ در ابتدا به او توجه نمی کرد اما او صبوری کرد واستاد به ملاقات هایش با مینگ توجه بیشتری نشان می داد برای یک ساعت با هم صحبت می کردند بعد از مدت کوتاهی آنها یک رابطه متناسب را شروع کردند .
یک روزاستاد بزرگ از مینگ خواست تا آنچه را که فرا گرفته بود به او نشان دهد .مینگ از او پرسید چگونه او می تواند کونگ فو او را ببیند .او پاسخ داد که می تواند صدای حرکاتش را بشنود و قدرت آنها را احساس کند بعد از چند دقیقه استاد مینگ را از حرکت باز داشت و به او گفت که تنها مقدار خیلی کمی از حرکات درنای سفید را فرا گرفته است . وانگ به او گقت که به رفتنش به مدرسه ادامه دهد و بعد از غروب به نزد او در خانه اش بیاید .مینگ صبح ها را در مدرسه می گذراند وبعد از ظهر را به نمایش حرکات در اپرا، بعد از آن او با استاد بزرگ تا ساعت سه صبح تمرین می کردند .این کونگ فو چیزی نبود که او در مدرسه فرا گرفته بود.
او از استاد درباره نام این سبک پرسید تا بتواند سبک خود را به اسم معرفی کند استاد از مینگ خواست که نام آن را هوپ گار بنامد که معنی خانواده مبارز را می داد.مینگ برای هشت سال نزد استاد آموزش دید .تسلط او در کونگ فو او را به عنوان ستاره مهم معروف کرد .اوجمعیت را با کارهای عجیب و شیرین کاری کونگ فو و آکروباتیک خیره و مبهوت می کرد .سرعت و دقتش بدون رقیب بود او استاد هوپ گار شد و به عنوان مینگ قهرمان در طول سبک نبردهایش شناخته شد و میراث گرانبهای اساتید خود را به نسل فردا انتقال داد.
دفتر مرکزی هوپ گار ووشو ایران
کمیته امور بین الملل
شاخه سبک های چینی(هوپ گار-سیلوم پای)
هوپ گار سبک مبارزه ای کونگ فو چینی (چوان فا) روشی از بوکس اصیل معبد شائولین جنوبی (سیلوم) به طور کلی به مجموع هنرهای رزمی جنوبی چین با بوکس جنوبی شائولین سیلوم گفته می شود و سبک هوپ گار به عنوان یکی از کاملترین سبک های بوکس جنوبی شائولین در سطح جهان مطرح میباشد که همچون سایر سبکهای جنوبی تکیه بر روی تکنیکهای قدرتی و انفجاری می کند ، فنون سبک هوپ گار شامل ٧٥٪ فنون سخت و ٢٥٪ فنون نرم جهت شارژ فیزیکی بدن می باشد. اصول فیزیکی چوان فا هوپ گار بر اساس پنج فاکتور (استقامت ، قدرت ، سرعت ، انعطاف ، ظرافت) پایه گذاری شده است. این سبک درارای ٢٤فرم کامل و ٨فرم سلاح و ٢فرم آدمک چوبی (موک جونگ) میباشد که در نوع خود از لحاظ زیبایی و کاربردی منحصر به فرد میباشد. بسیاری از تکنیک های این سبک بر گرفته شده از برگرفته شده از 5 حیوان شائولین و ٨عنصر باکوا ، میباشد که باعث افزایش قدرت و استقامت . همچنین تسلط قوای ذهنی قوای ذهنی بوکسور (چوان فاکار) بر ساختار فیزیکی خود ایجاد تعادل درونی با جهان طبیعت میگردد (در این روش جهت انجام یک ضربه کامل می بایستی عضلات نقطه ضربه زننده سخت فشرده و بر عکس مفصل ها آزاد باشند که این باعث افزایش جرم عضو ضربه زننده و همچنین تخلیه کامل انرژی می گردد) تعداد زیادی از ضربات این سبک از قوانین پنگ کوان (ضربات ساطوری) پیروی می کند ، بطور کلی سبک هوپ گار را می توان به عنوان را می تو ان به عنوان مجموع مدرن بوکس جنوبی شائولین شمرد.
سلاح در هوپ گار
با توجه به اینکه سلاحهای کوتاه نسبت به سلاحهای بلند جهت مبارزه نزدیک در محیط های تنگ و فشرده دارای مانور و کارایی بیشتری هستند سبک هوپ گار مانند سایر سبکهای جنوبی و هنگ کنگی غیر از چوب بلند و سان چی کونگ تکیه بر سلاح های کوتاه دارد. از جمله این سلاح می توان سای ، فونگ سائو (تونفا) چام دائو ، آرنیس ، بادبزن ، ناچوگا هنگ کنگی و سان چی کونگ نام برد.
دست فولادین (تمرین با آدمک چوبی ، موک جونگ) شامل اجرای فرمولهای کاربردی و پیچیده و تدافعی جهت سخت نمودن دست و تیغه دفاعی بدن می باشد ، در روش هوپ گار دست ها حکم سپر و شمشیر و پاها حکم گرز را برای رزمی کار دارند.
آدمک هوپ گار دارای 5 بازو که به ترتیب زیر می باشند:
١) بازو مقابل صورت
٢) بازو پرده دیافراگم
٣) بازو پرده شکم
٤) بازو و قلب
٥)بازو و کبد
از این رو تمرینات دست فولادین یکی از مهمترین مراحل تمرینی در این سبک می باشد.
مبارزه در هوپ گار
روش مبارزه در سبک هوپ گار شامل چندین مرحله می باشد :
١) روش مبارزه استاندارد که ترکیبی از تکنیکهای تهاجمی و تدافعی از پیش تعیین شده و بصورت اجرای میباشد که باعث تسلط بیشتر (چوان کار) بر روی فرمولهای مبارزه خود و همچنین جلوگیری بیشتر از صدمات می شود.
٢) مبارزه با روش عمومی بر روی توشک و سکو (سانشو) با تجهیزات کامل احتمالی در زمان فراگیری مبارزه میباشد.
٣) مبارزه تخصصی سبک هوپ گار (ساندا کوئن) مبارزه آزاد در داخل رینگ بدون ضربه گیر که همراه با قوانین خاص می باشد.
٤) مبارزه سوپر فول (ساندا حرفه ای) شامل همان قوانین ساندا کوئن اضافه بر استفاده از ضربات زانو و ساعد میباشد که بیشتر در مسابقات حرفه ای با اختلاف وزن اجرا می گردد.
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 10:16 توسط مبارز
|