رزمی

               بسم الله الرحمن الرحيم

اصطلاحات  موی تای ( بوکس تایلندی )

                 

 منابع :

1)    اصول ومباني موي تاي (تاي بوكس) تأليف حمد ا... عبادتي

2)    قوانين ومقررات موي تاي تأليف حمد ا... عبادتي

3)    موي تاي از پيدايش تا جهاني شدن تأليف حمد ا... عبادتي

4)    سايت انجمن رسمي موي تاي جمهوري اسلامي ايران

5)    سايت موي تاي ورينگ اسپورت

 

 

 

 

 

گرد آوري شده توسط مهدي عيسي پور زنگنه ، مسئول هيأت هنر هاي رزمي شهرستان گيلانغرب

 

  مقدمه موي تاي

 به راستي كه اگر موي تاي را قوي ترين رشته رزمي دنيا نام نهيم گزافه نگفته ايم چراكه موي تاي يكي از كاملترين رشته هاي رزمي  و روش دفاع از خود مي باشد كه در آن تركيبي از فنون مشت ، آرنج ، زانو و پا به شكلي تخصصي براي حمله ودفاع استفاده مي شود

موي تاي ورزش ملي تايلند وبخش ضروري فرهنگ مردم تايلند مي باشد كه از دوران كهن بر جاي مانده است وقدمت آن با تاريخچه مردم (تاي ) آميخته شده است.

موي تاي امتحان قدرت است ودر آن از قسمت هاي مختلف بدن به عنوان سلاح استفاده مي شود.

موي تاي در واقع نبرد با سلاح هاي است كه هميشه آدمي به همراه دارد ودر مواقع مقابله با پليدي ازآن استفاده مي شود.

موي تاي ورزشي نيست كه تصادفي بوجود آمده باشد يا اينكه شخصي خاص آن را بوجود آورده باشد،بلكه موي تاي بر مبناي اميد به زندگي در جنگها وغريزه وجود ملت آزاد بنيان نهاده شده است وبيش از 2000سال هنر جنگيدن با مشت ها ، پا ها، زانوها وآرنج ها از نسلي به نسل ديگر وتوسط بينش اجداد (تاي ) ها گسترش يافت.

 

 

 

 

 بسمي تعالي

تاريخچه موي تاي در ايران

ورزش هاي رزمي در ايران تقريبا از سال 1360 با آغاز تحولات جديدي مواجه شد . مربيان و ورزشکاران رشت هاي مختلف رزمي با ايجاد ارتباطات بين المللي سعي در توسعه و فراگيري سبک هاي رزمي جديد نمودند و از سيستم هاي کلاسيک و نيمه کنترلي فراتر رفته و کم کم تنوع سبک هاي رزمي با شيوه مبارزات نزديک و غير کنترلي داخل رينگ به ترتيب از فول کنتاک و کيک بوکسينگ و تاي بوکس و موي تاي در ايران افزايش يافت . از اواخر سال 1368کلاس آموزشي تاي بوکس به روش اروپايي توسط آقاي محمد توحيدي به اتفاق آقاي حمدالله عبادتي در مکان ورزشي شهيد رسول فريدوني در جنوب تهران که در ورزش هاي رزمي از جمله رشته بوکس فعاليت داشتند دائر شدو در سال هاي بعد دو کلاس ديگر آن در ساير نقاط شهر تهران تشکيل شد تا اينکه از سال 1995 با تاسيس "شوراي جهاني موي تاي" در تايلند و اعطاي نمايندگي به کشورهاي مختلف ، از جمله به چند نفر در ايران ، فعاليت »موي تاي« به سرعت در اقصي نقاط جهان گسترش يافت ، و آموزش استاندارد و اصولي موي تاي نيز با نظارت شوراي جهاني آغاز شد. به دليل عدم رسميت اين ورزش در ايران ، همواره داير شدن کلاس هاي موي تاي با مشکلات عديده مواجه مي شد ،پس از پيگيري هاي متعدد ، در نهايت در اواخر سال 1377براي فعاليت موي تاي در کشور ، گفتگو هاي رسمي با رييس فدراسيون ورزش هاي رزمي آغاز شدو متعاقب آن حضور آقاي عبادتي ، به عنوان نماينده فدراسيون بين المللي موي تاي ، به همراه آقاي الياس حضرتي رييس وقت فدراسيون ورزش هاي رزمي ايران ، در کنفرانس جهاني موي تاي در بانکوک تايلند ، اولين قدم مؤثر براي فعاليت رسمي اين ورزش بر داشته شد و از مرداد ماه 1378 ، «موي تاي»به عنوان يکي از ورزش هاي رزمي کشور فعاليت قانوني ود را تحت پوشش اين فدراسيون آغاز کرد البته در آذر ماه همان سال اولين تيم رسمي موي تاي با مجوز مستقيم از سوي آقاي مهندس سعيد فايقي معاون فني و ورزشي وقت سازمان تربيت بدني به مسابقات جهاني اعزام شد و کشور ايران رسما" به عنوان يکي از کشورهاي فعال اين رشته شناخته شدو هر ساله تيم ملي به مسابقات جهاني ،آسيايي و بين المللي عزام ميشودو برخي از افتخارات اين رشته از قبيل کاپ قهرماني جهان 2002 تايلند ، کسب کاپ نايب قهرماني جهان 2003 قزاقستان ، کسب کاپ نايب قهرماني آسيا اقيانوسيه 2004 سيدني استراليا ، كسب مدال كسب مدال نقره عيسي ايزدي در مسابقات آسيايي2005ايندور گيمنز، كسب مدال طلاي جهاني توسط مصطفي عبدالهي در سال 2008، كسب مقام اول تيمي در مسابقات جهاني كره جنوبي و... مي باشد  

 

 

 

                                                                   

افسانه موي تاي

 

 

 

 

 

 

 

   نای خانوم توم 

 

در دوران افول تایلند و پایتخت باستانی آن آیوتایا )  (AyuthyA )  در سال 1767 ، وقتی که شهر به علت بی کفایتی فرمانروایان آن رو نابودی می رفت ، ارتش مهاجم برمه یک گروه از ساکنان را محاصره کرده و به اسارت گرفتند، در میان اسرا تعداد زیادی از موی تای کاران نیز وجود داشتند که توسط مردان برمه ای ( گونگ سوکی پرا نای  KonG  SuKi  Phra Nai  گروه ( پوسام تون ) Pho sam  Ton   در شهر اونگوآ ، بازداشت شده بودند .

در سال 1774 در شهر رانگون برمه ، لرد حانگرا ـ پادشاه برمه ـ تصمیم گرفت برای یاد بودا جشنی به مدت هفت شبانه روز بر پا کند . همچنین مسابقه بوکسی بین  موی تای  کاران تایلندی و برمه ای ترتیب داد که جایزه اش یک هدیه سلطنتی بود . یکی از برنامه های جشن نمایش کمدی محلی بود که لیکای نامیده می شد مسابقه شمشیر بازی نیز در نظر نیز گرفته شده بود  رینگ بوکس در مقابل تخت پادشاه بر پا شده بود . در طول روز اول جشن یک بوکسور برمه ای برای نشان دادن علاقه و احترام خود به پادشاه بر یک موی تای  کار تایلندی پیروز شد . داور مسابقـه هنــگامی که موی تای کار  تایلندی وارد رینـگ شــد او را با نام (نـای خانـوم تـوم )

Nai  Khanom Tom   معرفی کرد ـ یک بوکسور مشهور و نیرومند اهل آیوتایا ـ تماشاچی ها یک مبارز قوی تیره پوست را مشاهده کردند در بین تماشاچی های برمه ای یک گروه از برد های تایلندی بودند که به هم نگاه می کردند و برای او هورا می کشیدند به محض اینکه او با مبارزی روبرو می شد در برابر او شروع به رقص می کردند که باعث حیرت تماشاچی های برمه ای می شد .

داور بعد توضیح داد که این رقص نوعی رسم سنتی است که مبارز برای احترام به مربی خود آن را اجرا می کند .هنگامی که علامت شروع مسابقه به صدا در آمد نای خانوم توم به سوی حریف خود حمله کرد و با مشت و ضربات آرنج به سینه او میکوبید تا زمانی که او برزمین افتاد داور به خاطر اینکه حریف او هنوز به خاطر رقص سنتی تایلندی مبهوت بود او را برنده اعلام نکرد به همین دلیل او مجبور شد تا با نه بوکسور برمه ای دیگر مبارزه کند این تصمیم سایر بوکسورهای برمه ای  را واداشت تا داوطلبانه با نای خانوم توم برای شکست او اقدام کنند .

نای خانوم توم قبول کرد تا برای حفظ اعتبار بوکس تایلندی با سایر بوکسور های برمه ای مبارزه کند آخرین حریف او یک استاد بوکس بود که در واقع برای تماشای فستیوال به این شهر آمده بود و بنابراین او داوطلبانه اقدام به مبارزه کرد اما خیلی زود به وسیله ضربات مشت و آرنج ( نای خانوم توم ) از پا در آمد به طوری که دیگر کسی جرات نکرد  با او مبارزه کند .

سرانجام پادشاه مانگرا که خیلی مجذوب مبارزه او شد بود . او را با هدایای مختلف به کشورش تایلند باز گردانید .

در تاریخ از او به عنوان اولین موی تای کار تایلندی یاد می شد که توانست با افتخار بوکس تایلندی را معروف کند و به آن در خارج از مرزهای تایلند اعتبار و شهرت ببخشد طوریکه این داستان تا به امروز در تاریخ کشور برمه حفظ شده است هنگامیکه نای خانوم توم قبل از پادشاه مانگرا توانست برنه مبارز برمه ای غلبه کند پادشاه پر از احساس تحسین و احترام نسبت به او بود و می گفت که این نوع مبارزه و ورزش با خون تایلند یها آمیخته است  حتی اگر بدون اسلحه و با دست خالی و به تنهایی می توانند حریفان خود را شکست دهند و استعداد آنها نیز جادویست . بنابراین اعتبار و شهرت موی تای بدین گونه به وجود آمد .

هیچ بوکس دیگری مانند بوکس تایلندی وجود ندارد .

زانوها ، پاها ، آرنج ها و مشتها از همه اینها استفاده می شود . و مهم نیست که بوکسور چقدر کوچک است او هر گز شکست نمی خورد . همه نه بوکسور برمه ای توسط یک بوکسور تایلندی شکست خوردند .

مشهورتر از نام نای خانوم توم وجود ندارد .

اگر چه او مرده اما شهرت و آوازه او زنده است .

ما و همه کسانی که بعد از او متولد شده اند او را به خوبی می شناسند .

او برای ملت تایلند و بزرگتر از آن برای تمامی ورزشکاران موی تای یک افتخاراست .

 

 

 

 

 

 دوازده قانون مقدس موي تاي كه بايددرورزش    

                   موي تاي رعايت شود. 

 

1)     به جاي انتقاد از جامعه براي كمك به جامعه به پا خيزيد.

2)     مؤدب ،متواضع وفروتن باشيد.

3)     در مورد تمرينات خود در اين ورزش خودستايي نكنيد.

4)     ميهن دوست باشيد واز كشورتان با احترام صحبت كنيد.

5)     با ديگران و خودتان صادق باشيد.

6)  در اجراي تمرينات سخت كوش باشيد ودر حرفه خود از كار ،حتي كارهاي سخت روگردان نباشيد وهميشه آرامش خود را حفظ كنيد.

7)     در افكار وعقايد خود مثبت وسازنده .

8)     در قضاوت تيز نظر باشيد واصول اخلاقي را رعايت كنيد.

9)  خوش قولي ،احترام ويكرنگي رانسبت به ساير ورزشكاران ،همكاران ودوستان رعايت كنيد.

10)سعي كنيد منظم وصحيح العمل باشيد وبيمار گونه درروياي موفقيت فرو نرويد.

11) به قوانين احترام بگذاريد.

12) درحين مسابقه از برتري به حريف به طرز ناجوانمردانه استفاده نكنيد.

 

اصطلاحاتي كه دررشته موي تاي به كارمي رود.

اين اصطلاحات با توجه به اينكه موي تاي ورزش ملي كشور تايلند مي باشد به زبان تايلندي مي باشد.

موي تاي:

ماي موي تاي : روش هاي مبارزه بااستفاده از فنون مشت ،آرنج،زانو وپا

كرو موي : مهارت در اجراي ماي موي تاي يا مدرس موي تاي

واي كرو :  لفظ اداي احترام

كاپ : لفظ احترام

خُن : متخصص

پرايا : استاد بزرگ

چرنگ موي: روش وشيوه استفاده از ضربات وشامل 4بخش مي باشد:

ا لف: چرنگ مد:  ضربات مشت

ب: چرنگ تائو:   ضربات پا

پ:چرنگ كائو :   ضربات زانو

ج: چرنگ ساك :  ضربات آرنج

كرابي : شمشير كوتاه كه افسران نظامي از آن استفاده مي كنند.

كرابونگ : سلاح بلند مانند چوب دوس

 كوم چونگ : حالت گارد ،دفاع  

 موي بوران : روش سنتي آموزش موي تاي ، موي تاي قديم

 موي كورات : حركات مشت يا ضربه پا با زاويه هاي گسترده

 موي لابوري : مبارزه مستقيم ودقيق

 موي چاي : روش جنوبي موي تاي شامل چابكي در حركات پا واستفاده از ضربات آرنج .     اكثر فنون آن در ضد حمله بكار مي رود .استفاده ار هوش در استراتژي وتاكتيك مشخصه      هاي مبارزان موي چايا است .

مونگون: سر بند

پراچيات : بازوبند

سارما : موزيك سنتي تايلند

رام موي : حركات واي كروي

كُن موي : فنون حمله ودفاع

كُن موي جوجوم : فنون حمله

كُن موي كائه : فنون دفاع

كُن موي كائه مد : دفاع دربرابرضربات مشت

كُن موي كائه تائو : دفاع دربرابر ضربات پا

كُن موي كائه كائو : دفاع در برابر ضربات زانو

كُن موي كائه ساك : دفاع در برابر ضربات آرنج

مي ماي- لوك ماي : رموز استادي 

 

 

 

سيب: حركت وگام كوتاه

سيب نا: حركت روبه جلو

سيب لانگ: حركت روبه عقب

سيب ساي : حركت وگام كوتاه به سمت چپ

سيب كوآ : حركت وگام كوتاه به سمت راست

سلب فان پلا: حركت زيگزا لي بزاي دفاع ضربات مستقيم حريف

يانگ سونگ : گذاشتن پاي عقب به جلو وبرعكس

يانگ سم كوم : حركت سه مرحله اي پا

يانگ سوك سم: حركت جهت اجراي (رام موي) وهمچنين براي تغيير حهت وگام برداشتن  به عقب 

چارگ : حركت چرخشي به كناردر روي محيط دايره

كائوبانگ: دفاع با زانووساق

كائوبانگ نوك ساي : دفاع دربرابرضربات ساق پا كه ازسوي حريفبه ناحيه خارجي بدن به سمت زانو،رانويا پهلو ودنده ها پرتاب مي شود.

كائوبانگ ناي ساي: دفاع توسط زانو وساق پا به سمت داخل بدن توسط پاي جلو

كائوبانگ نوكك كوآ : دفاع با زانو وساق توسط پاي عقب 

تودمالا: پوشش ودفاع نيم رخ صورت

يانگ سوك كرا سِم : دفاع از حالت گارد وهمزمان با جهش كوتاه به پهلو

 

مد: مشت

مد ترونگ : ضربه مشت مستقيم بلند ونفوذي

مد ترونگ نا:( يپ ساي ) ضريه مشت مستقيم با دست جلو

مد ترونگ نام : ضربه مشت مستقيو به ناحيه سر وصورت

مد ترونگ تام : ضربه مشت مستقيم به ناحيه بدن وشكم

مد ترونگ لانگ:(دوي كوآ) ضريه مشت مستقيم ونفوذي با دست عقب

مد سوي : مشت بالا رونده ( آپركات)

مد وينگ : ضربه مشت دوراني با زاويه 90 درجه ، هوك

مد وينگ يائو :  ضربه مشت دوراني تاب دار ،سوئينگ

مد وجانگ سان : هوك

مد جانگ گلاب :

 

ساُك :آرنج

ساُك ناد:ضربه آرنج روبه بالا

ساُك تي : ضربه آرنج با دوران عمودي از عقب وروبه جلو

ساُك تاد : ضربه آرنج  از خارج به داخل وبه طورافقي

ساُك ساب: ضربه آرنج از بالا به پايين

ساُك ساب كو : ضربه آرنج از بالا به پايين توسط هردو دست

ساُك گلاب تاد : ضربه افقي آرنج روبه پشت همراه با چرخش بدن

ساُك گلاب : ضربه آرنج از بالا روبه پايين وبه سمت پشت همراه با چرخش

ساُك گراتونگ : ضربه آرنج از داخل از داخل به خارج وبه سمت پهلو

سآك پونگ : ضربه آرنج به طورمستقيم وبا نفوذ پا به سمت جلو

كائو: زانو

كائو ترونگ: ضربه مستقيم وروبه جلو توسط زانو

كائو يون: ضربه مستقيم زانو به منظور حمله ودفاع

كائو هون :اجراي ضربه مستقيم زانو همراه با كشش گردن به سمت پايين 

كائو چيانگ : ضربه زانو از خارج به سمت داخل وبه طور مورب روبه بالا

كائو تي: ضربه با گوشه زانو از خارج به داخل

كائو نوي: ضربه زانو به ران حريف

كائو لوي: ضربه پرشي مستقيم زانو

كائو تاد: ضربه دوراني زانوهنگامي كه ساق پا كاملا موازي زمين است.

تائو: پا، اين كلمه در جنوب تايلند مرسوم است .

ته : پا

تيپ : ضربه هاي پا كه همزمان با پرتاب ضربه ،عمل فشاري را هم انجام  مي دهند.

تيپ ترونگ: لگد فشاري ومستقيم به جلو توسط پنجه وكف پا

تيپ نب : لگد فشاري ومستقيم توسط انگشتان پا

تيپ كانگ : ضربه فشاري با تيغه وكف پا از پهلو

تيپ كانگ ليو لانگ: لگد فشاري روبه عقب

ته وينگ تام :ضربه با ساق به ساق حريف

ته تاد لانگ : ضربه به ران حريف با ساق

ته چيا نگ: ضربه با ساق به بالا تنه

ته وينگ سونگ : ضربه با ساق به سر

ته پوپ ناي : ضربه ساق پا  كه از سمت داخل به زانو وران زده مي شود.

 ته كوك : ضربه توسط پاشنه پا واز بالا به پايين

ته ريد: ضربه گول زننده زانو وبعد تبديل به ضربه به سمت صورت.

تن كوآد لان :  درو كردن يك يا هردو پاي حريف توسط ساق

جارو كه فاد هانگ : لگد چرخشي با پاشنه

گرهدود ته : ضربه پرشي با ساق پا

 

شمارش اعداد درموي تاي به زبان تايلندي مي باشد.كه در زير ذكر خواهد شد:

1) نانگ   2) سانگ   3) سا م 4) سي  5) هار  6) هُوگ  7) جت   8) پَد 9) گائو

10) سيپ

 

چوك: اعلام شروع مبارزه

يود: اعلام توقف مبارزه

يَك : اعلام

جدا شدن تاي بوكسورها ازهم

دانگ : حريف گوشه (سمت) قرمز رينگ

گن : حريف گوشه آبي رينگ

 

 

تقسيمات اوزان در اندازه هاي استاندارد ويژه مسابقات در

                         موي تاي آماتور  

 

وزن اول                 كمتر از 45-     وبيشتر از 42

وزن دوم                 كمتر از 48-     وبيشتر از 45

وزن سوم                كمتر از 51-     وبيشتر از 48

وزن چهارم              كمتر از54 -     و بيشتر از 51 

وزن پنجم                كمتر از 57-     وبيشتر از 54

وزن ششم               كمتر از 60-     وبيشتر از 57 

وزن هفتم                كمتر از 5/63-  وبيشتر از 60

وزن هشتم               كمتر از 67-     وبيشتر 5/63

وزن نهم                 كمتر از 71-     و بيشتر از 67

وزن دهم                 كمتر از 75-     وبيشتر از 71

وزن يازدهم              كمتر از 81-     وبيشتر از 75

وزن دوازدهم            كمتر از 85-     وبيشتر از 81

وزن سيزدهم            كمتر از 91-     و بيشتر از 85

وزن چهاردهم           بيشتر 91

...............................................................................................................

وسايل مورد نياز جهت تمرين در كلاس موي تاي

1)     حفاظ ساق يا ساقبند وروپا

2)     كاپ يا محافظ بيضه

3)     حفاظ بدن يا هوگو

4)     بانداژ دست

5)     حفاظ آرنج

6)     دستكش بوكس

7)     كلاه مخصوص موي تاي

8)     حفاظ لثه